2006/Dec/27

*นึกย้อนไปก่อนแยกวงแล้วค่อยฟังจะดีกว่า

Baroque - Uta

Sekaijuu utau yo ude o hiroge akiramenu koto o yakusoku shiyou

ทั่วโลกเอ๋ยอ้าแขนออก แล้วร้องเพลงกันเถอะ สัญญาสิว่าจะไม่ยอมแพ้


Dare datte daijoubu yume ni mukau kimi yo habatake

ใครก็ทำได้ไม่เป็นไรหรอก มาสิออกบินไปสู่ความฝันด้วยกันกับเธอ


Bokura tada utau yo yume ni mukau hikari sasu basho e akiramenaide

พวกเราเพียงแค่ร้องเพลงกัน ไปสู่ความฝันในสถานที่ที่แสงสาดส่อง..ไม่ยอมแพ้หรอก


Dare datte daijoubu yume ni mukau kimi ni sachi are

ใครก็ทำได้ไม่เป็นไรหรอก ไปสู่ความความฝันที่มีความสุขของเธอ

*ไม่รับประกันความแป๊ก เนื่อจากหาคันจิไม่เจอ/- -\

----------------

ช่วงที่ผ่านมานี่ กิจกรรมในชีวิตทำให้ผมต้องใช้ชีวิตแบบที่ไม่อยากเป็นเลย...

ผมไม่ชอบอะไรครึ่งๆกลางๆ ก็เลยรู้สึกไม่ชอบใจเท่าไหร่กับ

"อิสระครึ่งๆกลางๆ" ที่เกิดขึ้นเพราะ "เวลาเรียนกับเวลาว่าง"

แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ผมเลือกเอง เพราะฉะนั้น ผมไม่ถล่มมันทิ้งแน่

ตอนนี้คิดว่าตัวเองไกล้เคียงคนสองโลกเข้าไปทุกทีแล้ว

เหมือนมีชีวิตตอนเรียนภาษาแบบนึง ตอนว่างๆแบบนึง

จริงๆเรื่องทำตัวสองแบบหรือหลายแบบ ก็ไม่ใช่เรื่องใหม่

เพียงแต่ปกติทำกับคนอื่นเป็นรายบุคคล ไม่ใช่ทำกับตัวเองแบบนี้

แถมไอ้การทำแบบนี้ ดันถ่วงดุลการเรียนเข้าไปอีก

อธิบายก็คือ ปกติแล้ว เรียนเสร็จจะมีการบททวนบลาๆ แต่อันนี้เรียนแล้วจบ

เพราะไปอยู่อีกโลกไม่เกี่ยวกับเรียน โดยปกติมันก็ไม่มีปัญหา

แต่กับตอนนี้ที่ดูสมองจะล้าหลังเพราะไม่ได้เรียนนาน มันจำไม่ทันนะสิ/- -\

ผมอยากจะมีอิสระ ที่จะใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน แต่จากเส้นทางตอนนี้

มันกำลังมุ่งสู่ชีวิตครึ่งๆกลางๆ ที่ต้องแบ่งเวลาในกิจกรรมที่ทำ

ไม่สามารถทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งได้....

ความฝันของผมไม่มีความชอบเกี่ยวกับ สิ่งที่ผู้คนเรียกว่า "งาน"

ถึงผมจะชอบเพลงนี้ แต่ผมไม่รู้จะไปหาความฝันอะไรที่ไหน ที่มันทำให้อยู่รอด....

ไม่ว่าแค่ไม่กี่ปี หรือตลอดไปจนแก่(ถ้าได้อยู่)ก็ตาม....

เมื่อเป็นแบบนั้นทางออกก็คือ ในตอนนี้ผมกำลังเดินไปตามทางที่จะ

สร้างความฝันและจินตนาการ ที่จะทำให้ตัวเองอยู่รอด....

โดนยอมทิ้งอิสระไประยะนึง ถึงจะไม่รู้ว่าจะกี่ปีก็ตาม

ปัญหาอย่างเดียวก็คือ ร้านอาหารเนี่ย มันเปิดในประเทศนี้ยากชิบหายเลยหวะ....

งานและการใช้ชีวิต ทำให้คนลืมความฝันไป....จนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้

ว่าเรื่องนี้เป็นจริงแค่ไหน แต่อีกไม่นานอาจจะรู้ก็ได้...

ว่าแต่ คนที่ได้ทำงานที่ตัวเองเคยฝัน

คุณกำลังมีความสุขกับ "ฝัน" ของคุณอยู่รึเปล่า?

----------------------------------------

*รีคอมเม้นรอบแรกในรอบกี่เดือนฟะเนี่ย~~

*ด้วยเหตุผลส่วนตัวที่ว่า

"ผมไม่รู้สึกถึงความเป็นวันคริสมาสต์ที่แตกต่างจากวันธรรมดา+ไฟติดตามเมือง"

ของดการพูดคำว่าเมอรี่คริสมาสต์ ไปรอพูดhappy new yaerแทนละกัน

Comment

Comment:

Tweet


I think that you know how difficult can the customized term paper writing be. But, you should not be frustrated, simply because the custom writing services present the <a href="http://www.exclusivepapers.com/non-plagiarized-essay.php">non-plagiarized essay</a> and there’s not a big problem to <a href="http://www.exclusivepapers.com/pay-essays.php">pay essays</a> and be happy.
#10 by RosalesRita27 (31.184.238.21) At 2012-01-15 18:50,
ตอนเด็กๆเคยฝันจะเป็นนักบอลอาชีพล่ะ

เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ป.2

เล่นมันทุกวันกับพี่ๆแถวบ้าน

ล้มลุกคลุกคลานเสื้อเลอะทุกวันจนแม่ว่า

เล่นต่อเรื่อยมาจนม.ต้นเริ่มตั้งทีมกับเพื่อนๆ

ลงแข่งตามงานกีฬาต่างๆ และกีฬาสีเรื่อยมา

ได้รางวัลมาแบ่งกัน ได้เหรียญกีฬาสีมาแต่ปาทิ้งไปแล้ว(กรรมการสารเลว)

และ...ความฝันก็เริ่มจางหายไปเมื่อเรียนต่อม.ปลาย

เพื่อนเริ่มกระจัดกระจายหายไป เรียนที่อื่นบ้าง ทำงานบ้าง

พี่ๆที่เคยเตะบอลด้วยกันแถวบ้าน ทำงานบ้าง แต่งงานบ้าง ย้ายบ้านบ้าง

แต่ก็ยังเตะกับเพื่อนที่โรงเรียนเป็นครั้งคราว

ต่อมาดันมีเรื่องเกิดขึ้นจนทำให้ไม่อยากเตะบอลอีก

พอเข้ามหาวิทยาลัย ก็เตะน้อยลง กลายเป็นเตะกับพวกPK อาทิตย์ละครั้ง

ปัจจุบันทำงานจนไม่มีเวลาไปเตะกับเพื่อนๆแล้ว ว่างไม่ตรงกันมั่ง นอนตายหลังงานเสร็จไม่มีแรงไปเตะบ้าง

จบเห่เอวัง
#6 by Ramiel At 2006-12-29 01:39,
เป้คงเป็นอยู่อย่างนี้มาตลอดมั้ง
ครึ่งๆกลางๆ ทั้งกับตัวเองทั้งกับทุกคน
ความเหนื่อยก็เลยหายไป กลายเป็นความว่างเปล่าซะงั้น
เอาเป็นว่าเปิดร้านได้เมื่อไหร่จะไปอุดหนุนคนแรกๆเลยนะ "เจ้าชาย~!"
(ขอบัตรลดด้วยนะ 555+ ท่าจะแพง)
#5 by ☆★ペコキチ★☆ At 2006-12-28 09:00,
ก็เเค่อะไรคือสิ่งสำคัญกว่าก็เท่าัั้นั้น

จะมีซักกี่คนที่...มีความฝันเเละไม่ลืมมันไป
จะมีซักกี่คนที่...ได้ทำตามความฝันนั้น
จะมีซักกี่คนที่...ทำสิ่งนั้นได้สำเร็จ
จะมีซักกี่คนที่...มีความสุขกับความสำเร็จอันนั้น
จะมีซักกี่คนที่...ฝันนั้นคือความสุขเเละสิ่งที่ใช่จริงๆ
มีความสุขที่จะฝัน หรือมีความสุขที่มันไม่ใช่เเค่ความฝัน
บางที ... เเค่ได้ฝันก็อาจมีความสุขเเล้ว
บางที ... เเค่ได้ทำตามฝันก็มีความสุขเเล้ว ถึงมันจะไม่สำเร็จก็ตาม...

คริสต์มาสก็วันๆหนึี่่ง ที่มันพิเศษเพราะวันนี้เต็มไปด้วยความรู้สึก ทั้งความสุขเเละความเหงาของผู้คนในวันคริสต์มาส
#4 by kitsune At 2006-12-28 01:38,
โหลุง เอนทรีนี่มาเพื่อประกาศศักดาอะไรรึเปล่า ^^!
#3 by Nagisa Uriel At 2006-12-27 11:23,
อะไรที่กลายเป็นงาน มันจะไม่มีความสุข


แต่ถ้า มีความ รัก ในตัวงาน ทำงานอะไร ก็มีความสุข


อย่าพึ่งกังวล ว่าจะทำอะไรแล้วถึงจะมีความสุข
จนกว่าจะได้ลองลงมือทำ





"อย่างจริงจัง"



===========
เรื่องส่วนตัว


หัดเล่นดนตรีตั้งแต่ ม.4


และจนถึงตอนนี้ ก็ยังเล่นดนตรีอยู่

และยังคงมีความสุขกับดนตรี

มากขึ้น


และมากขึ้น


ไปเรื่อยๆ



Ps. มีวงใน Office แล้วเฟ้ย~~ ซ้อมทุกเย็นวันจันทร์ ว่ะฮ่ะ ฮ่า~~
#2 by gomora At 2006-12-27 10:32,
ถ้าอยากให้วันไหนเปนวันที่พิเศษสำหรับตัวเราเอง
เพียงแค่คิด และลงมือทำสิ่งพิเศษนั้น
เท่านี้มันก้อกลายเปนวันที่ต่างไปจากชีวิตปกติแล้วล่ะ

ชั้นชอบคริสมาส เพราะชั้นชอบหิมะ
ชั้นอยากเหนหิมะ
ถึงแม้ว่าเมืองไทยมันจะไม่มีก้อตาม
#1 by カフカ At 2006-12-27 02:55,