2006/Sep/01

ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลย ถ้าเกิดใครคลิกเข้ามาเพราะนึกว่า

ผมจะพูดถึงวงดนตรี Dream Theater แต่ผมก็ได้ชื่อบล็อคมาจากชื่อวงดนตรีวงนี้เนี่ยละ

เรียกว่าเป็นวงที่ทำให้รู้จักคำนี้ก็ได้ แต่ ก็ไม่ได้เป็นแฟนเพลงวงนี้นะ

ฟังไปเพลงเดียว The Spirit Carries On น่าจะในบล้อคพี่โอม

ตอนช่วงที่เค้ามาจัดคอนเสริตที่ไทย

ถ้าเนื้อหาในบล็อคดันไปตรงกับเพลงฯลฯของวง ก็ต้องขออภัยอีกรอบ ผมไม่รู้ข้อมูลวงนี้จริงๆนะ(_ _)

------------------------------------------------------------------

เอาละขึ้นคำขออภัยเสร็จแล้วก็ต่อ

------------------------------------------------------------------


เมื่อก้าวเข้าสู้ โรงละครแห่งความฝัน เดินตามแสงไฟดวงเล็กๆที่ส่องสว่างนำทางอยู่

นั่งเอนหลังลงบนเก้าอี๊ที่นุ่มสบาย และรอเวลา....

ทำไมโรงละครแห่งนี้ ถึงเต็มไปด้วยผู้คนอยู่ตลอดเวลากันนะ

ราวกับว่า เราเป็นคนเดียวที่เพิ่งเข้ามานั่งดู ส่วนแขกคนอื่นๆ ไม่เคยลุกออกไปจากโรงละครแห่งนี้เลยซักก้าวด้วยซ้ำ

เอาเถอะ เดี๋ยวการแสดงเริ่มก็ได้รู้กันละ


แสงไฟตามทางเดินค่อยๆจางหายไป ทั่วทั้งโลงละคร มืดสนิดและเงียบกริบ

ราวกลับว่ากำลังนั่งอยู่ในโลกที่ไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความมืด

อ่า...นี่นะเหรอ ความมืดที่หลายๆคนกลัว ทำไมกันนะ พอมาอยู่ท่ามกลางความมืดสนิดขนาดที่เอามือมาจ่อตรงหน้าก็มองมือตัวเองไม่เห็น


กลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

อยากจะอยู่แบบนี้ไปอีกซักพักจังเลยแฮะ


ดูเหมือนความคิดนี้ จะส่งไปถึงคณะละครแสงไฟดับลง นานเท่ากับที่เราต้องการ

เมือความต้องการผ่อนคลายหายไป แสงสว่างราวกับยืนอยู่หน้าดวงอาทิตย์

ก็สาดส่องไปทั่วทั้งโรงละคร พร้อมกับเสียงโห่ร้องปรบมือ ที่ดังก้องจนพื้นสะเทือน

การแสดง ได้เริ่มขึ้นแล้ว...


เรื่องราว ที่เล่าต่อกันมา จากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง

และในที่สุดระยะเวลา ก็ทำให้เรื่องราวนั้นเป็นนิรันดร

โรงละครแห่งนี้ ได้แสดงเรื่องราวในอดีต ที่เราอยากรู้

โรงละครแห่งนี้ ได้แสดงเรื่องราวในปัจจุบัน ที่เราไม่เคยพบเห็น

และ

โรงละครแห่งนี้ ได้ทำให้ความฝันที่จะพบกับ ความสุขตลอดกาลเป็นความจริง


อะไรกัน ทำไมทุกอย่างเป็นไปตามที่เราต้องการได้ขนาดนี้ละ

ทันทีที่คิดแบบนั้น แสงไฟก็ดับลง...ความมืดมิดกลับมาเยือนอีกครั้ง

ในเวลาไม่นานดวงไฟนำทางที่ค่อยๆสว่างขึ้นมา

ก็ทำให้เรารู้ว่า โรงละครแห่งนี้ มีเรานั่งอยู่เพียงคนเดียว


เสียงดนตรีบรรเลงดังขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงร้องเพลงในภาษาที่ไม่รู้จัก

แต่กลับสามารถเข้าใจข้อความนั้นได้.....


โรงละครแห่งความฝัน จะทำให้ความฝันเป็นจริง

โรงละครที่ไม่เคยปิด โรงละครที่ไม่เคยร้างผู้คน

จะทำให้รู้ จะทำให้คิด จะทำให้ความฝันเป็นจริง

โรงละครแห่งความฝัน โรงละครแห่งความเชื่อมั่น

................

หากมีความฝันจะได้เห็น หากไร้ซึ่งฝันจะเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา


เราเดินออกมาจากโรงละคร ผ่านผู้คนที่พลุกพล่านเต็มท้องถนน

หิมะเริ่มโปรยปรายลงมา เรากลับมาสู่โลกแห่งเดิมแล้ว

แต่เมื่อใดที่ความฝันเกิดขึ้นอีก เราจะกลับไปที่โรงละครแห่งนั้นอีกครั้ง

เพื่อทำให้ความฝันเป็นจริง

-------------------------------------------------

-ลุงถ้าจะเอาเพลงมาโฆษนาขอแบบอับเป็นอัลบั้มนะ ส่งทางเอมตายแน่:P
-ขอบคุณDir en grey-Ain't Afraid to Die ที่ทำให้สงบใจกะความสนุกมาเขียนได้
และอิมเมจแสงจ้าแสบตา
-ขอบคุณกริ่งที่เคยเขียนบล้อคถึงเพลงนี้ทำให้ชั้นไปหามาฟัง~
งงว่าลุงหมายถึงกันไหน อับคู่เลยละกัน

http://gingxging.gamer-gate.net/Dir_en_grey-Ain't_Afraid_to_Die.rar

http://gingxging.gamer-gate.net/Dream_Theater_-_The_Spirit_Carries_On.mp3


edit @ 2006/09/02 09:13:44

Comment

Comment:

Tweet


#12 by (31.184.238.21) At 2012-01-15 20:22,
What internet sites provide high quality templates for essay papers writing? I must write research papers. Other way I will buy <a href=\"http://essaysprofessors.com/custom-term-paper.html\">Custom term paper</a>.
#11 by Chan23MARGARITA (31.184.238.21) At 2012-01-15 20:21,
พี่ตาร์คิดว่ามันเป็นแรงบรรดาลใจที่ดีนะครับ แล้วก็ HBD นะครับน้องจิน ขอให้น้องจินหล่อวันหล่อคืน ขยันเรียนเข้านะครับ ได้ปิ๊กบ้านเกิดเมืองนอนเร็ว ๆ

..ไปเม้ทน์อะไรไว้ที่ไหน พี่ตาร์เห็นนะครับ ถึงจะแก่แต่หน้ายังพอไหวครับ น้องจิน
#8 by Öam At 2006-09-03 23:25,
/me "เจ้าแก่แล้ว!!"

- -+
#7 by gomora At 2006-09-03 12:56,
HBD ด้วยคนนะคะ
#6 by L.U.C.A At 2006-09-03 12:38,
สุขสันวันเกิดคับบบบ เกิดวันเดียวกับพี่สาวเราเลย อิอิ เห็นเค็กที่บล๊อคอุริมา น่ากินมากกกกก >< มีความสุขมากๆนะจ๊ะ (แกเป็นใครเนี่ย <<จิน)
#5 by +++วีจัง AGG+++ At 2006-09-03 10:33,
โอะ กะเข้ามา HBD จิน แต่งงนิดๆกับหัวข้อ Blog นึกว่า จิน ลองฟัง DT ซะอีก (วงโปรดพี่พอดีน่ะ 55+)

แต่ ถ้าพูดถึง "โรงละครแห่งความฝัน" รู้สึกว่าเขาจะหมายถึง สนามฟุตบอลของทีมแมนยู ด้วยนะ (ภาษาอังกฤษว่า โอลด์แทรฟฟอร์ด แต่ ไม่รู้ทำไมหนังสือพิมพ์ฟุตบอลเรียกว่า.. โรงละครแห่งความฝัน..ก็ไม่รู้)

ยังไงก็ HBD ด้วยล่ะกัน (โอะ อายุเพิ่ง 20 เหรอเนี่ย) ยังไงก็.. ขอให้บทบาทหน้าที่บทเวทีละครแห่งความฝันนั้น โลดแล่นอย่างราบรื่นและสวยงามนะครับ ถึง จิน อยู่ไกลถึง Japan แต่เชื่อว่าคงได้เจอเพื่อนๆบ่อยแน่ อุ อุ
#4 by ข่าน At 2006-09-03 06:45,
ตามความเข้าใจ น่าจะเป็นอันแรกอ่ะนะ

ยังไงก็ สูบเรียบ - -+
แต้งกิ้ว
#3 by gomora At 2006-09-02 21:29,
เอาเพลงที่เป็น แรงบันดาลใจ ให้เขียน blog นี้มา up เซ่ !!
#2 by gomora At 2006-09-02 01:36,
โนพรอมแพรมย่ะ ;P
#1 by .verse1108 At 2006-09-01 22:21,