หากดอกไม้เป็นเหมือนสัญลักษณ์บอกทาง

ทุ่งดอกไม้นั้นก็คือจุดหมายสุดท้าย

คนแรกที่ไปถึงที่แห่งนั้นได้ปลูกดอกไม้ต้นแรก

ดอกไม้ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ

ความทรงจำทั้งหมดที่ผ่านมาของเค้าเอง

เมื่อคนต่อไปตามมาและปลูกดอกไม้ของเค้า

ทุ่งหญ้าว่างเปล่าก็มีดอกไม้เพิ่มขึ้นอีก

วันเวลาล่วงเลยผ่านไป

คนที่ก้าวมาถึงที่แห่งนี้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ดอกไม้ที่คนเหล่านั้นปลูก

ก็ทำให้ทุ่งหญ้าที่เรียบง่าย

กลายเป็นทุ่งดอกไม้ที่สวยงาม

คนรุ่นต่อมาเรียกที่แห่งนั้นว่า

"สวนของความทรงจำ"

สวนที่บรรจุความทรงจำของคนในอดีต

ความทรงจำของผู้คน

คนที่ไปถึงจุดมุ่งหมายของตัวเอง

"ดอกไม้ทุกดอกในสวนนี้ไม่มีวันสูญสลาย"

"ดอกไม้จะเก็บความทรงจำไว้ตลอดไป"

พวกเราได้เพียงแค่รับรู้เรื่องราวของสวนดอกไม้แห่งนั้น

แต่ไม่มีใครเคยเข้าไปถึงที่แห่งนั้นอีกเลย

แม้คนรุ่นก่อนจะหลงเหลือเส้นทางไว้

แต่พวกเราก็ไม่เคยข้ามผ่านไปได้

ตำนานของสวนแห่งความทรงจำ

จะอยู่เป็นตำนานตลอดไป

จนกว่าจะมีใครซักคนที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน

ก้าวผ่านเส้นทางที่ถูกทิ้งไว้

และปลูกดอกไม้ดอกใหม่เป็นดอกแรก

ในยุคสมัยของพวกเรา

--------------------------------------------------------------

กลับจากทัวร์สุดโหดแล้วนะ

ตอนนี้เรียนญี่ปุ่นทุกอังคาร/พฤหัสเหมือนเดิม

ใครจะลากออกไปไหนยินดีเสมอ

เสาร์-อาทิตย์นี้เจอกันงานวิบูลกิจ

ปีละหนึ่งครั้ง

กลับไปที่บ้านของพวกเรากันเถอะ

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

แถม Xเป็นการ์ตูนเรื่องที่เท่าไหร่ของแคลมป์

ตอบได้ไปเอา25000ที่จินโยนทิ้งไว้ที่เชียงใหม่- -"

*รีพาย1 ไว้ไปถ่ายใหม่เสาร์/อาทิตย์นี้ละกันนะ