ในวันที่เหม่อมองท้องฟ้าเหมือนคนบ้า
พร้อมกับความเชื่อว่าจะไปที่ไหนก็ได้
แต่เมื่อรู้สึกตัว
จึงได้พบว่าตัวเอง
ได้แต่ยืนพิงรั้วกำแพงอยู่ที่เดิม
バカみてえに青い空だけ見てた
どこにだって行けると信じたて あの日
いつからだろう
そこに鉄のフェンスがあると
気付いたのは
*แอร์เกียร์เล่ม7
ความรู้สึกที่บอกว่าเข้าไกล้สิ่งที่หวังแล้ว
แต่ความจริงตัวเองยังไม่ได้ก้าวเดิน
ออกจากจุดเริ่มต้นด้วยซ้ำ
จากคนที่คิดจะขึ้นสู่ "ท้องฟ้า" แม้จะไม่มีโอกาสก็ตาม
"เส้นทาง" ของแต่ละคนที่เลือกจะเดิน
"ความสามารถที่มีอยู่" ของแต่ละคนที่จะทำได้
"โอกาส" ของแต่ละคนที่จะทำมัน
"ความพยายามและมุ่งมั่น" ของแต่ละคนที่ทำสำเร็จ
เมื่อลืมเวลาที่พยายามและเริ่มหยุดนิ่ง
ก็ไม่สามารถไปต่อได้อีกครั้ง
แม้อีกก้าวเดียวจะถึงจุดหมายก็ตาม
และเมื่อหันกลับไป รั้วกำแพงที่เป็นจุดเริ่มต้นกลับอยู่ตรงหน้า
สุดท้ายก็ไม่มีอะไรต่างไปจากเดิม
*สมบูรณ์ไปอีกเรื่อง
edit @ 2005/06/12 03:44:23
)
คมบาดใจจริงๆ
